Η καλλιέργεια του πεπονιού

Το φυτό προέρχεται από την Αφρική. Είναι ένα φυτό εξαιρετικά ευαίσθητο σε χαμηλές θερμοκρασίες και παγετό. Η καλλιέργεια του πεπονιού γίνεται με δύο κύριες μεθόδους. Με σπορά και με μεταφύτευση νεαρών φυτών αυτόρριζων ή εμβολιασμένων.

Καλλιέργεια και εδαφοκλιματικές συνθήκες πεπονιάς

Τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει η χρήση εμβολιασμένων φυτών που συνδυάζουν τα χαρακτηριστικά του εμβολίου –ποικιλία ή υβριδίου με εκείνα το υποκειμένου.

Εδαφικές  και κλιματικές απαιτήσεις

Τα φυτά πεπονιού αναπτύσσονται καλύτερα σε πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, ελαφρώς αμμώδη εδάφη με επίπεδα pH από 6 έως 6,5. Δεν τους αρέσουν τα υγρά εδάφη.

Η βασική προετοιμασία του εδάφους πριν την μεταφύτευση των φυταρίων Πεπονιού αρχίζει πολύ νωρίς με ένα βαθύ όργωμα. Το όργωμα βελτιώνει τον αερισμό του εδάφους και την αποστράγγιση. Επίσης πριν τη φύτευση γίνεται η βασική λίπανση σύμφωνα με ανάλυση δειγμάτων εδάφους. Μετά τη φύτευση, εφαρμόζεται απολύμανσης εδάφους μέσω του συστήματος άρδευσης. Τα νεαρά φυτά πεπονιού  φυτεύονται περίπου από 500-1000 φυτά ανά στρέμμα.

Πολύ σημαντική είναι η γραμμική εδαφοκάλυψη από μαύρο πολυαιθυλένιο, προκειμένου να διατηρηθεί η θερμοκρασία περιοχή των ριζών στα επίπεδα (> 18 ° C) και να αποφευχθεί η ανάπτυξη ζιζανίων. Η φύτευση γίνεται με άνοιγμα τρυπών στις καθορισμένες αποστάσεις.

 Αμέσως μετά τη φύτευση δημιουργούν σήραγγες κάλυψης των νεαρών φυτών ύψους περίπου 50 εκ. έτσι ώστε να δημιουργείται το επιθυμητό μικροκλίμα προστατεύοντας έτσι τα νεαρά φυτά από επιβλαβείς παράγοντες.

Περίπου 30 ημέρες αργότερα (ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες) αρχίζουν σταδιακά να σκίζουν το λευκό πλαστικό κάλυμμα, έως ότου αποκαλύψουν πλήρως τα φυτά, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η επικονίαση. Λίγες μέρες αργότερα, το απομακρύνουν εντελώς από το χωράφι. Αυτή η βαθμιαία και σταδιακή διάτρηση του πλαστικού είναι πολύ σημαντική γιατί σε αντίθετη περίπτωση, οποιαδήποτε αιφνίδια απομάκρυνση του πλαστικού θα είχε ως αποτέλεσμα το στρεσάρισμα των φυτών.

Καλλιέργεια και άρδευση πεπονιού

Οι συνολικές ανάγκες του Πεπονιού σε νερό την περίοδο ανάπτυξής του κυμαίνονται από 450 έως 500mm.

Καλλιεργητικές περιποιήσεις πεπονιού

Η γονιμοποίηση  του πεπονιού βασίζεται στη δράση των μελισσών και άλλων ωφέλιμων εντόμων αλλά  και του αέρα (μεταφορά γύρης) γίνεται όμως  και με τεχνητή γονιμοποίηση όταν δεν επαρκεί η φυσική!

Η διάρκεια της καλλιέργειας είναι περίπου 80-90 ημέρες, ανάλογα με το χρόνο φύτευσης. Τη περίοδο της καλλιέργειας γίνεται αραίωση των καρπών, με σκοπό να απομακρυνθούν οι καρποί με χαμηλή εμπορική αξία ( μικροί-κακοσχηματισμένοι)

Συγκομιδή πεπονιού

Η συγκομιδή γίνεται με τα χέρια και οι αποδόσεις φτάνουν  από 2 ως 6 τόνους ανά στρέμμα. Τα καρπούζια στη συνέχεια μεταφέρονται αποθήκες με θερμοκρασία κοντά στους 10 °C .

Εχθροί και ασθένειες πεπονιού

Όσον αφορά τους εχθρούς και τις ασθένειες πρώτη ενέργεια είναι η αμειψισπορά. Επίσης, η αγορά μόνο πιστοποιημένων σπόρων και σπορόφυτων απαλλαγμένων από ασθένειες αποτελεί θεμέλιο για την υγιή καλλιέργεια.

Οι σημαντικότεροι εχθροί του πεπονιού είναι  οι Αφίδες.

Οι κύριες ασθένειες του πεπονιού είναι η Ανθράκωση, η Αλτερνάρια, η Βερτισιλιώση, και το Μωσαϊκό του Αγγουριού.

Όλες οι προσβολές θα πρέπει να ελέγχονται από τους τοπικούς γεωπόνους και να γίνονται εφαρμογές σύμφωνα με τις οδηγίες τους και τα εγκεκριμένα σκευάσματα φυτοπροστασίας

Γενικές γεωργικές κατευθύνσεις ανά καλλιέργεια

Σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και το meteo.gr

Newsletter meteofarm.gr
Καθημερινή ενημέρωση μέσω email για την πρόγνωση του καιρού στην περιοχή σας.