Η καλλιέργεια του ρεβιθιού στην Ελλάδα από την αρχαιότητα, είναι το πιο ανθεκτικό στις ξηροθερμικές συνθήκες ανάμεσα στα καλλιεργούμενα όσπρια στη χώρα μας, ενώ αντίθετα δυσκολεύεται να αναπτυχθεί όταν καλλιεργείται σε εδάφη που δε στραγγίζουν.

Καλλιέργεια και εδαφοκλιματικές απαιτήσεις ανάπτυξης και παραγωγής 

Οι ποικιλίες του ρεβιθιού διακρίνονται σε μικρόκαρπες και μεγαλόκαρπες  οι οποίες διαφέρουν στην ανθεκτικότητα τους στο κρύο. Οι μικρόκαρπες μπορούν αντέξουν έως -10ο C ενώ οι μεγαλόκαρπες έως -2ο C. Γενικότερα το ρεβίθι  θεωρείται ότι αντέχει περισσότερο στην ξηρασία.

Η σπορά  το Μάρτιο ή τον Οκτώβριο απαιτεί καλή προετοιμασία εδάφους με καλή ισοπέδωση και στράγγιση. Χρησιμοποιούνται 18-20 κιλά  σπόρου για τις μεγαλόκαρπες , ενώ 14-16 κιλά για τις μικρόκαρπες ποικιλίες. Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη καταπολέμηση των ζιζανίων.

Ένα σκάλισμα χρειάζεται στη περίοδο Απρίλιου -Μαΐου.

Καλλιέργεια και άρδευση ρεβιθιού

Η καλλιέργεια του ρεβιθιού είναι ξηρική. Η άρδευση κατά την περίοδο της άνθησης και του γεμίσματος των λοβών, μπορεί να βελτιώσει ως και να διπλασιάσει τη παραγωγή.

Καλλιέργεια και λίπανση ρεβιθιού

Το ρεβίθι δεν έχει συνήθως ανάγκη αζώτου λόγω της δέσμευσης από τα αζωτοβακτήρια, Σε περίπτωση ελλείψεως του εδάφους,  εμβολιάζουμε με αζωτοβακτήρια κατά τη διάρκεια της σποράς για την επίτευξη ικανοποιητικών αποδόσεων. Επίσης επωφελείς της καλλιέργεια είναι και η προσθήκη φωσφόρου.

Συγκομιδή ρεβιθιού

Το ρεβίθι φθινοπωρινής σποράς συγκομίζεται το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου, ενώ της ανοιξιάτικης ένα μήνα αργότερα. Η συγκομιδή γίνεται με θεριζοαλωνισμό, όταν τα φυτά έχουν αποξηρανθεί τελείως και έχουν πέσει τα περισσότερα φύλλα. Συνιστάται η συγκομιδή να γίνεται τις πρωινές ώρες, όταν τα φυτά έχουν κάποια υγρασία, ώστε να μη σπάζουν οι λοβοί και τινάζονται - χάνονται οι σπόροι.

Εχθροί και ασθένειες ρεβιθιού

Η κυριότερη ασθένεια από την οποία προσβάλλεται η καλλιέργεια του ρεβιθιού είναι η Ασκοχύτωση. Αλλά και άλλες όπως οι Φουζαρίωση, η Σκωρίαση, η Σκληρωτινίαση, η Αλτερναρίαση, το Ωίδιο και η Ριζοκτόνια.

Οι κυριότερες προσβολές από διάφορους εχθρούς,  είναι ο Βρούχος, το Πράσινο σκουλήκι, η Λιριόμυζα και ο Θρίπας.

Όλες οι προσβολές θα πρέπει να ελέγχονται από τους τοπικούς γεωπόνους και να γίνονται εφαρμογές σύμφωνα με τις οδηγίες τους και τα εγκεκριμένα σκευάσματα φυτοπροστασίας.

Γενικές γεωργικές κατευθύνσεις ανά καλλιέργεια

Σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και το meteo.gr

Newsletter meteofarm.gr
Καθημερινή ενημέρωση μέσω email για την πρόγνωση του καιρού στην περιοχή σας.
Με την πλοήγησή σας στην ιστοσελίδα meteofarm.gr αποδέχεστε τη χρήση cookies. Τα cookies μας επιτρέπουν να προσφέρουμε καλύτερες και εξατομικευμένες λειτουργικότητες.